Po deklaracji celnej prezydenta USA Donalda Trumpa akcje producentów stali w Azji spadły w poniedziałek (10.02) z wyjątkiem tych, którzy prowadzą działalność w Stanach Zjednoczonych. Dolar wzrósł, podobnie, jak – nieznacznie – rentowność amerykańskich obligacji skarbowych.
– Wojna handlowa 2.0 różni się zakresem i wdrożeniem od wojny handlowej 1.0 z 2018 r., ponieważ obejmuje więcej krajów… i obejmuje wszystkich głównych partnerów handlowych USA, którzy mają znaczne nadwyżki handlowe z USA – mówią analitycy. – Ogólnie rzecz biorąc, wojna handlowa 2.0 może zachwiać globalnymi przepływami handlowymi, co z kolei osłabi perspektywy globalnego wzrostu gospodarczego, co może doprowadzić do środowiska stagflacji. Inwestorzy i krótkoterminowi traderzy są teraz w stanie niepewności pod względem pozycjonowania podręcznika, ponieważ globalna gospodarka nie zmagała się ze środowiskiem stagflacji w ciągu ostatnich 15 lat od Wielkiego Kryzysu Finansowego z 2009 r.
– Chociaż szczegóły nie zostały ujawnione, biorąc pod uwagę, że Stany Zjednoczone importują ponad 100 mld dolarów rocznie na stal i aluminium łącznie, roczna dodatkowa taryfa wynikająca z tej nowej taryfy prawdopodobnie wyniesie około 25 mld dolarów. To byłoby mniej niż 0,1 proc. PKB USA. Oczekuje się, że wpływ inflacyjny na gospodarkę USA będzie się ujawniał powoli, alewyniesie maksymalnie około 0,1 proc., więc wpływ będzie dość ograniczony – dodają. – Te zagrożenia wydają się uzasadnione i mieszczą się w zakresie możliwości Trumpa do wdrożenia na podstawie bezpieczeństwa narodowego. Stary podręcznik nie może być użyty, ponieważ Chiny nie są już znaczącym dostawcą stali do USA po taryfach z 2018 r. Zamiast tego wpływ będzie bardziej widoczny w krajach takich jak Kanada, Meksyk, UE, Japonia, Korea Południowa, Tajwan i Brazylia. Jednak bezpośrednim zmartwieniem może nie być inflacja, ponieważ mogą wystąpić skutki odwrotne, takie jak spowolnienie popytu. Większym zmartwieniem jest niepewność i zmiana w kierunku bardziej protekcjonistycznego świata.